voorlopig…
… even een 'voorlopig' nieuw bericht opdat dit weblog tijdens de migratie niet verdwijnt.
Ik kom terug.
voorlopig…
… even een 'voorlopig' nieuw bericht opdat dit weblog tijdens de migratie niet verdwijnt.
Ik kom terug.
Binnenin
waar woon je -vroeg ik geruisloos in een winter toen het
nog zo koud was in de koudste kamer van het huis-
ik zag hoe je huid losjes om je lichaam lag en wist hoe
de binnenkant ervan -warm- je binnenste raakte, teder
alsof je huid daar van de zachte watten was
ik kende al je slaapgeluiden en vroeg me af
of je op zo'n moment wist waar je ziel vertoefde
en of je je bewust was van deze zalige slaap;
de armen omhoog je oksels ontbloot – de tere
kwetsbare onderkant van een bovenarm lichtte op
maar- waar verblijf je, waar kan ik je vinden
wanneer je troost en tederheid nodig hebt
wanneer het lijden je overwoekert
wanneer de eenzaamheid je uitholt
waar kan ik je vinden … je binnenste schreeuw?
Binnenin
waar woon je -vroeg ik geruisloos in een winter toen het
nog zo koud was in de koudste kamer van het huis-
ik zag hoe je huid losjes om je lichaam lag en wist hoe
de binnenkant ervan -warm- je binnenste raakte, teder
alsof je huid daar van de zachte watten was
ik kende al je slaapgeluiden en vroeg me af
of je op zo'n moment wist waar je ziel vertoefde
en of je je bewust was van deze zalige slaap;
de armen omhoog je oksels ontbloot – de tere
kwetsbare onderkant van een bovenarm lichtte op
maar- waar verblijf je, waar kan ik je vinden
wanneer je troost en tederheid nodig hebt
wanneer het lijden je overwoekert
wanneer de eenzaamheid je uitholt
waar kan ik je vinden … je binnenste schreeuw?
stérf niet verder
Sterf niet voor het ochtend wordt en de zon alsnóg je leven redt
ga niet voor mijn binnenste ogen weg, want ik had je graag
zien spelen, tussen weelderig groen en roomwit onkruid langs de paden.
Haal de wilde bloemen – eens genadeloos uitgeroeid - weer terug.
wordt opnieuw zo nieuw, blij zoals een kind, stralend…zo vol
vertrouwen, geef je hand de ruimte zonder de versteende angst en speel.
Speel je ‘oude’ spel, laat geen woord meer op de vlucht slaan voor een hart
dat te zwaar weegt van wat zich daar bevindt, stérf niet verder
-niet verder, dan toen…..toen je nog te klein was om je te verweren.
Ga mee mee met de vlucht van je vleugels en lééf daar waar de tijd
altijd durend voort gaat in het zachtste gebed, in de záchtste
schuilplaats en pijn niet meer tot stervens toe het geluk verjaagt.
Speel, als een bloem in de zon en warm je aan het licht-
* Marieke Nijhof 09-09-2009
stérf niet verder
Sterf niet voor het ochtend wordt en de zon alsnóg je leven redt
ga niet voor mijn binnenste ogen weg, want ik had je graag
zien spelen, tussen weelderig groen en roomwit onkruid langs de paden.
Haal de wilde bloemen – eens genadeloos uitgeroeid - weer terug.
wordt opnieuw zo nieuw, blij zoals een kind, stralend…zo vol
vertrouwen, geef je hand de ruimte zonder de versteende angst en speel.
Speel je ‘oude’ spel, laat geen woord meer op de vlucht slaan voor een hart
dat te zwaar weegt van wat zich daar bevindt, stérf niet verder
-niet verder, dan toen…..toen je nog te klein was om je te verweren.
Ga mee mee met de vlucht van je vleugels en lééf daar waar de tijd
altijd durend voort gaat in het zachtste gebed, in de záchtste
schuilplaats en pijn niet meer tot stervens toe het geluk verjaagt.
Speel, als een bloem in de zon en warm je aan het licht-
* Marieke Nijhof 09-09-2009
- ontmoeting -
Zo schuin voor je uit keek je naar de bomen links
jij, rechts van mij, jij
zo schuin voor me uit keek ik naar de bomen rechts
ik, links van jou, ik
Ergens in het blikveld zocht ik je te kruisen
zocht ik langs een lijn van hoog naar laag tot ik je vond,
op beduidend meer dan ooghoogte hield ik stil
Ik wist het zeker, dat je dáár was want plotseling zei je iets
wat je zei…is me ontgaan in de vreugde van de ‘ontmoeting’
* Marieke Nijhof 5 september 2009
- ontmoeting -
Zo schuin voor je uit keek je naar de bomen links
jij, rechts van mij, jij
zo schuin voor me uit keek ik naar de bomen rechts
ik, links van jou, ik
Ergens in het blikveld zocht ik je te kruisen
zocht ik langs een lijn van hoog naar laag tot ik je vond,
op beduidend meer dan ooghoogte hield ik stil
Ik wist het zeker, dat je dáár was want plotseling zei je iets
wat je zei…is me ontgaan in de vreugde van de ‘ontmoeting’
* Marieke Nijhof 5 september 2009
verbondenheid
er is een woord in mij geplant
rechtstreeks
vanuit de hemel in mijn hart
het wentelt, wiekt het zweeft
het tuimelt rond
nestelt zich
in mijn slaap, het woord
waarin de weemoed
stil aan
stil geworden zich
in rust begeeft
diepste vrede
oude
herinnering
weer draaglijk ‘te na’
en dieper
de bedding
bekleed met troost
- brotherhood - om niet
bezieling
licht, de vleugelslag
weerom
van een vogel
wijdsheid
het hoogste beeld
* Marieke Nijhof 30 juni 2009
verbondenheid
er is een woord in mij geplant
rechtstreeks
vanuit de hemel in mijn hart
het wentelt, wiekt het zweeft
het tuimelt rond
nestelt zich
in mijn slaap, het woord
waarin de weemoed
stil aan
stil geworden zich
in rust begeeft
diepste vrede
oude
herinnering
weer draaglijk ‘te na’
en dieper
de bedding
bekleed met troost
- brotherhood - om niet
bezieling
licht, de vleugelslag
weerom
van een vogel
wijdsheid
het hoogste beeld
* Marieke Nijhof 30 juni 2009